Eerste Statiefoto 1921           

Op 1 oktober 1919 werd het fanfarecorps "Volharding" officieel opgericht tijdens een ledenvergadering in "Het Wapen van Rhoon".  Op de jaaruitvoeringen was de Toneelafdeling tientallen jaren actief.

Het fanfarecorps van "Volharding" nam vanaf 1921 deel aan verschillende Concoursen, in 1924 werd er voor het eerst gepromoveerd van 3e- naar de 2e divisie sectie Fanfare, dit gebeurde  op het Nationale Concours te Klaaswaal.   In 1926 werd er een muziektent gebouwd in de tuin van bakkerij Moonen ( waar nu de achterzijde van RABObank aan de Rijsdijk is ) er werd  bij die gelegenheid een foto met tekst geplaatst in het weekblad Groot Rotterdam (Gemeentearchief Rotterdam' .

Vanaf 1929 ging het moeizaam, de eerste jaren van de dertiger jaren waren met recht een Crisistijd, een aantal leden raakten tijdelijk werkloos en konden hun contributie niet eens meer betalen, toch mochten ze lid blijven.  Vanaf 1939 waren er al een aantal leden voor de algehele mobilisatie opgeroepen, dat betekende dat er bijvoorbeeld een hele groep militairen uit Rhoon meerdere maanden in de Peel/ Raam stelling verbleven, en het Vaderland trachten te verdedigen.

1928         

Op 30 april 1940 werd de laatste rondgang over het dorp gemaakt voordat de 2e Wereldoorlog uitbrak, er is toen opgetreden naar aanleiding van de verjaardag van Prinses Juliana, en op 5 mei werd het laatste tuinoptreden gegeven voor de toenmalige burgemeester J.C. van Esch, hij vierde nog net zijn 25 jarig ambtsjubileum, 5 dagen later op in de vroege ochtend van 5 mei 1940 werd ook Rhoon van dichtbij verrast toen vliegveld Waalhaven gebombardeerd werd, 4 dagen later volgde het stadshart van Rotterdam.    `Volharding` bleef door deze situatie in een kleinere groep toch doormusiceren in een tuinders schuur, de scholen en het verenigingsgebouw aan de Dorpsdijk werden regelmatig gevorderd door de Duitsers.  `Volharding` stond in de oorlogsjaren niet ingeschreven bij de z.g.n. Cultuurkamer.  Na de oorlog werd bekend dat 1 lid was omgekomen de heer J. Groenenboom, hij was omgekomen in Duitsland waar hij gedwongen te werk was gesteld.

Toen in de meidagen van 1945 de Duitsers capituleerden, is er op veel plaatsen in het land dagen lang feestgevierd, ook in Rhoon waren de nodige feesten en een kermis waar `Volharding` de feestmuziek verzorgden. 

 Vanaf 1950 werden de nodige actie´s gehouden om het instrumentarium te vervangen. In 1954 voegde zich een afdeling Tamboers bij de muziekvereniging.

In 1959 werd er grote inzamel/ en loterij/actie gehouden voor nieuwe uniformen, via de heer Cense werden bij de zelfde hofleverancier als de brandweer van Rhoon, ook uniformen besteld voor `Volharding` , het werd een donkerblauw uniform, met goudkleurige versieringen, en een platte plet.

                                                                     1961

In 1965 liep er voor het eerst een Majorettenpeloton voorop, met witte jurkjes, en een rood met blauwe cape, en zwarte kolbak met witte veer.

Vanaf 1967 promoveerden de drumband en de fanfare in een paar jaar tijd naar de hoogste divisie´s.

In 1969 kreeg de drumband een nieuw uniform , zwarte broek, rood jasje, zwarte kolbak, met een witte pluim.

Vanaf 1970 verlieten veel oude vertrouwde fanfareleden de muziekvereniging, en gingen de jongste leerling blazers en de drumbandleden verder in de vorm van de drumfanfare.   In 1973 werd er door de goede prijs van het oude papier inzamelen genoeg verdient om in een keer het drumbandinstrumentarium te vervangen.

Regelmatig werden er ook weer nieuwe trompetten, trombones, en baritons aangekocht en het ledental was weer groeiende.

 1979 

In 1981 was `Volharding` weer toe aan nieuwe uniformen, er werden loterijen, een grote bazar/ fancy fair georganiseerd, er kwam gemeentesubsidie en een deel van het Anjerfonds, zodat het nu bekende zwart-goud/gele uniform besteld kan worden bij Hofleverancier Henca in Etten-Leur.

 In 1986 behaalde de drumfanfare een promotieresultaat tijdens het Show- drum- en marsconcours te Brielle, van de 3e divisie naar de 2e divisie.  De A-majorette's promoveerden in 1987 van 3e naar 2e divisie.

 Vanaf 1992 werd de bezetting van de drumfanfare verrijkt met een saxofoongroep,

In 1993 werd duidelijk dat `Volharding` toe was aan een eigen verenigingsgebouw, het lokaal in het Ghijseland werd echt te klein.

Bijna een  jaar werd er heel hard gewerkt door de leden en vrijwilligers om het nieuwe verenigingsgebouw aan de Omloopseweg, op 28 mei 1994 te kunnen openen, tijdens het 75 jarig jubileum van `Volharding`  werd het gebouw feestelijk geopend door oud/burgemeester J.E.Temminck, voorheen de beschermheer van `Volharding` .

Onlangs zijn er 21 gedichtjes opgedoken bij mevrouw de Lange (de buurvrouw van Wim van Wijngaarden,

haar man was toen bugelblazer bij "Volharding") ze zijn gemaakt toen in het najaar van 1945 alsnog het

25 jarig jubileum van muziekvereniging "Volharding" gevierd werd in Zaal "Irene" aan de

Dorpsdijk (waar nu de bungalow tussen "Het Wapen van Rhoon en de Kookstudio staat)

In 1944 bestond "Volharding" toen reeds 25 jaar maar toen was het onmogelijk om een bijeenkomst te houden,

omdat "Volharding" niet ingeschreven stond bij de door de Duitsers ingestelde Cultuurkamer.

Ze gaan als volgt;

VOLHARDING

Aardigheidje voor het 25 jarig bestaan van de Muziekvereniging Volharding

Op verzoek van mej. Th. Bouthoorn

Dames en heren,

Als jullie nou eens goed van wil zijn

en allemaal eens muisje stil zijn

Dan wil ik proberen, want ik weet niet of het gaat,

om jullie iets te vertellen, op rijm en op maat

Het is naar men zegt thans een kwart eeuw geleden

dat hier de fanfare van honk is getreden

Al toeterend zijn ze zo door blijven gaan

we zien ze nu allen hier zitten en staan.

Nu ga ik niets vertellen van al wat voorbij is

dat is niet een taak die vanavond voor mij is.

Maar ik dacht 't kon wel leuk zijn en leerzaam meteen

als ik heel de Volharding eens laat zien een voor een.

Eerst komt dan J. Lutman de drager van 't vaandel

deze mooie bezitting met medailles omkranst

Met takken van zilver en ook lege plaatsjes,

waar later, we hopen wat goud tussen danst.

Directeur van der Waal (* , aan u zij't gegeven                (* directeur = dirigent

Volharding te brengen waar gij zelf haar wil zien.

Met uw grijs golvend haar, zo talentvol geweven

geven wij u op z'n mooist wel een tien

Hermaan van der Stoep, is de boventoon blazer,

daarvoor heeft hij dan ook de sopraansaxofoon.

Hoewel nog wat jong, wordt eer wijzer dan dwazer,

hij blaast op een rietje een behoorlijke toon.

Leen de Jong, solobugel, een pracht instrumentje,

hij blaast dan ook solo's geweldig gewoon.

Niet omdat het m'n broer is, maar 'k weet niet, dat ventje,

is soms net een meelzak, maar blaast 'n schitterende toon.

Cor Lagerwerf speelt ook een bugel partijtje,

een eerste partij, de melodie van het lied.

Geloof me op m'n woord, 't is geen makkelijk karweitje,

hoewel hij 't goed kan, ik begrijp het soms niet.

W. de Lange Jzn, blaast een bugel, een tweede,

dat wil zeggen, een tweede partij. 'n tweede stem.

De noten die staan dan iets meer naar beneden,

dat klinkt dan mooi samen, dat is net iets voor hem.

W. van Helde die heeft een tuba in handen,

ook een tweede partij aan de eerste ontleend.

Nu komt 't er op aan dat door kunstvolle handen,

de tweede partij zich met de eerste vereent.

Dirk Moret is, zo u ziet, zo' n bariton zanger

zorgt voor de tertsen en quarten en quinten volop.

't Eene nootje wat korter en 't andere wat langer,

speelt marsen en walsen en 'n vrolijke mop.

Wim Riegman, die heeft weer zo 'n klein apperaatje,

een tweede piston, toch een wonderlijk ding.

Hij vult de muziek, ieder stukje en gaatje,

hij hoort er ook bij als de klang bij de kling.

Wim de Lange Azn., met z'n tweede trombone

een blazer vanouds ook op ander geluid

Wij hopen dat hij lang zijn kunsten mag vertonen,

en zo niet, wordt hij minder nou dan moet hij eruit.

Aart Groenenboom, is ook net als de laatste,

heeft ook een tweede trombonepartij.

Dat is die muziek die zo fijn straks weerkaatste,

hij zit tussenin, maar onmisbaar is hij.

Jan Meijer, Leen van Eijk en ook Jan Hof,

drie tweede bugelblazers, jong van jaren.

Zorgt dat de directeur kan zeggen, 'k ben vol lof,

wordt muzikaal vanaf je grote teen, tot aan het puntje van je haren.

Gerrit van Tusschenbroek, een derde bugel speler

een stem die aanvult wat de tweede ontbreekt.

De heler is zo goed als de steler,

dus ga zo voort mijn zoon, zorgt dat het niet verbleekt.

Thomas Bouthoorn, je weet wel, blaast a la pistonne,

zo hij zegt, is dat juist de melo-van-die

je snapt nog niet hoe hij dat zo mooi krijgt verzonne

't misschien aan z'n vrouw ligt, anders weet ik 't nie.

Piet Wessing, trompetter maakt een reuze geschetter,

de noten die dansen gewoon om hem heen.

Omdat zo te leren, moet je veel dingen weren,

en urenlang oefenen en meestal alleen.

Arie Groenenboom die houdt wel van trombone,

een eerste partijtje, dan leeft 'ie gewoon,

zo'n lang instrument en toch geen bolle kone,

blaast schitterende tegenzang, zuiver van toon.

Wim Leentfaar, tenorsaxofoon, een bekende,

't ding heeft veel weg van een groot' Goudse pijp.

Hij beweert, voor die het leerde, dat 'ie het toen al kende,

me dunkt dat is een gave, hoewel ik het niet begrijp.

Piet de Lange, eerste tuba, dat mag wel zo wezen,

zo'n flink kind is toch heus wel een toetertje waard

't is trouwens al jaren al jaren en bewezen,

hoe hij voor "Volharding"zijn krachten niet spaart.